Bezoek aan Lota, september 2007

Op weg van Trondheim naar Bergen kom je op een gegeven moment aan te Lota, waar je - alweer - met de pont over een van de fjorden moet. Het spreekt voor zich, zo is het nu immers altijd, dat de pont aan de andere kant is. En erger nog, voor een lange tijd lijkt hij niet te bewegen. Lota stelt qua vermaak ook niet veel voor. Je vindt er één lange weg, die tegelijk ook dienst doet als opstelplaats voor de veerpont. Aan die weg liggen een aantal verkommerende boerderijtjes. Veel meer dan dat is er niet.

Tot overmaat van ramp slaat het weer ook om. Het is die dag vrij aardig weer geweest, in Molde en Ålesund was het best wel oké, maar vanaf hier begint het hard te regenen, om de rest van de dag ook niet meer op te houden. Niet dat er nog zoveel van de dag over is trouwens. Ik ben die morgen om 6 uur in Trondheim vertrokken en het is nu al 5 uur in de middag. En ik heb nog maar zo'n 250 kilometer afgelegd. De wegen zijn slecht, alleen maar 2 baans, en de vele ponten over de fjorden zorgen voor een enorm oponthoud. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat het wegverkeer in Noorwegen een heel belangrijke rol speelt. Vrijwel iedereen gaat voor langere afstanden of door de lucht, of met de Hurtigruten o.i.d. over het water.

Het dorp Lota

Boerderij

Lotafjorden

Jammer van het slechte weer