Bezoek aan Ozd, 9 juli 2007
Ozd is een klein dorp in het hart van Transsilvanië, ver afgelegen van alle doorgaande wegen. De bereikbaarheid van het door heuvels ingeklemde dorp is dan ook minimaal. Alleen een stoffige grindweg leidt naar het dorp. Het leven in Ozd is nog behoorlijk traditioneel, en gezien de geringe mogelijkheden die het dorp biedt voor jongeren, is er een enorme trek van mensen naar de steden. Ozd staat zonder enige twijfel aan het begin van een massale rurale exodus.
|
De weg naar Ozd |
|
|
|
Op weg naar Ozd zijn in de Transsylvaanse heuvels, hoewel enigszins bemistigt door de stofwolken, nog
veel door herders geleide koeienkuddes te zien. Elk dorp hier heeft zijn eigen kudde, die op de
gemeenschappelijke groengronden geweid worden. Op onderstaande foto staan de koeien van het dorp Ozd, terwijl ze
bij de waterput staan te drinken.
Bijna iedereen in het dorp werkt in de landbouw en heeft 1 of 2 koeien, naast wat ander kleinvee en
een paar hectare akkerland. Iedere morgen zoeken de koeien zelf hun kudde op en aan het eind van de
middag kunnen ze zonder enig probleem ook zelf weer hun eigen stal vinden. Dat is een prachtig
gezicht.
Aangezien Ozd in een bergpas ligt en vroeger voor de aanleg van hoofdwegen en spoorwegen op een
redelijk strategisch belangrijke plaats lag, was men genoodzaakt om hier ook wat verdedigingswerken
aan te leggen en zodoende is het kasteel van Ozd ontstaan. Dat kasteel is nu ernstig vervallen, maar
het is in bezit van een stichting die hier op het terrein een afkickcentrum heeft. Deze stichting heeft
ook een Nederlandse poot, de Bonuspastor foundation in Kampen (www.bonuspastor.ro)
Met behulp van vrijwilligers en fondsenwerving probeert men om het afkickcentrum draaiend te houden en
het kasteel te renoveren.
Voormalige graanschuur van het kasteel, nu afkickcentrum
In het dorp zelf valt niet zoveel te beleven, het is er erg stil. Af en toe rijdt er een paardenkar
voorbij, maar dat is het dan ook wel zo'n beetje.














